OXILAN 300 mgl/ml SOLÜSYON İÇEREN FLAKON (İoksilan 300 mgl/ml)

OXILAN® 300 mgl/ml SOLÜSYON İÇEREN FLAKON (İoksilan 300 mgl/ml)

İntravenöz ve intra-arterial kullanım için enjeksiyonluk steril
solüsyon

Tek kullanımlık flakon

FORMÜLÜ

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ

Farmakodinamik: İoksilan, intravasküler injeksiyon için
noniyonik, suda çözünür, 3 iyotlu x-ışını kontrast maddesidir. Radyopak diyagnostik
maddenin intravasküler injeksiyonu, kontrast maddenin akış yolundaki damarları opaklaştırır
ve böylece hemodilüsyon meydana gelene kadar, insan vücudunun iç yapılarının radyografik
görüntülenmesine olanak sağlar.

Oxilan'ın osmolalite ve viskozite değerleri aşağıdaki gibidir:

Farmakokinetik:

İoksilanın plazma proteinlerine bağlanması ihmal edilebilir düzeydedir.
24 saatte değişmemiş olarak idrarla atılan ortalama ioksilan miktarı, intravenöz
OXILAN® uygulaması sonrasında genç sağlıklı deneklerdeki (21-27 yaş) dozun %93,7'sini
oluşturur. Bu bulgu, renal atılıma oranla, safra yoluyla ve/veya gastrointestinal
yolla atılımın OXILAN® için önemli olmadığı kanısını uyandırmaktadır. Renal fonksiyon
bozukluğu olan hastalardaki farmakokinetik profil ve total ioksilan klerensi araştırılmamıştır.
OXILAN® Enjeksiyon, plazma ya da serum proteinine ihmal edilebilir ölçüde bağlanır
ve diyalize edilebilir. Kan-beyin bariyerinde yetmezlik olan hastalarda doz ayarlaması
araştırılmamıştır. OXILAN® Enjeksiyon'un metabolizması yönünde herhangi bir kanıt
yoktur. OXILAN® Enjeksiyon, hızlı intravenöz enjeksiyonu takip eden 30-60 saniye
içinde renal parenkimada gözlenebilir. Normal renal fonksiyonlu hastalardaki kaliks
ve pelvis opaklaşması 1-3 dakika içinde görülür hale gelmekte ve optimum kontrast
5-15 dakika içinde oluşmaktadır.

ENDİKASYONLARI

a) İntra-arterial kullanım

Serebral arteriyografi.

b) İntravenöz kullanım

Ekskretuvar ürografi ve baş ve vücudun kontrastı artırılmış bilgisayarlı
tomografik (CECT) görüntülenmesi.

KONTRENDİKASYONLARI

OXILAN® Enjeksiyonun, intratekal kullanımı kontrendikedir. OXILAN®
Enjeksiyon ioksilan veya ilacın içerdiği yardımcı maddelerden herhangi birine karşı
aşırı duyarlılığı olan hastalarda kullanılmamalıdır.

UYARILAR / ÖNLEMLER

Kontrast artışı kullanma kararı, risk ve daha fazla radyasyon
maruziyeti ile bağlantılı olup, klinik ve diğer

radyolojik veriler ile kontrastı artırılmamış CT bulgularının
sonuçlarının dikkatli bir değerlendirmesine dayanmalıdır.

Kontrast maddeleri verilen ve özellikle de medikal yönden istikrarsız
olan hastalar yakından gözlenmelidir. İyodine intravasküler kontrast maddelerinin
kullanımını içeren diyagnostik girişimler, uygulanacak olan prosedür konusundan
beceri ve deneyim sahibi personelin gözetimi altında yürütülmelidir. Tam teçhizatlı
bir acil yardım seti ya da eşdeğeri olan malzeme ve teçhizat ile her tür advers
reaksiyonun tanınmasında ve tedavi edilmesinde yetkin olan personel mutlaka her
zaman hazır bulundurulmalıdır. Ciddi gecikmeli reaksiyonların meydana geldiği bilindiğinden,
acil durum teçhizatı ve yetkin personel, uygulama sonrasında en az 30 ila 60 dakika
süresince hazır bulundurulmalıdır.

Ciddi advers durumlar-Yanlışlıkla intratekal uygulama: İntratekal
kullanımı kontrendike olan iyotlu kontrast maddenin dikkatsizlik sonucu intratekal
uygulaması nedeniyle gelişen ciddi advers reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar
arasında şunlar bulunmaktadır: ölüm, konvülsiyonlar, beyin kanaması, koma, felç,
araknoit zar iltihabı, akut böbrek yetmezliği, kalp durması, nöbetler, rabdomiyoliz,
yüksek ateş ve beyin ödemi. Bu ürünün intratekal uygulanmamasına özel dikkat gösterilmelidir.

Noniyonik iyotlu kontrast madde, kan koagülasyonunu, in vitro
olarak iyonik kontrast maddeden daha az inhibe eder. Kan, noniyonik kontrast madde
içeren şırıngalarla temas halinde kaldığı zaman pıhtılaşma oluştuğu bildirilmiştir.
Cam şırıngalar yerine plastik şırıngaların kullanılmasının, in vitro pıhtılaşma
olasılığını azalttığı ancak tamamen ortadan kaldırmadığı rapor edilmiştir.

Miyokardiyal infarktüs ve inmeye neden olan ciddi ancak nadiren
öldürücü tromboembolik durumlar, hem iyonik hem de noniyonik kontrast maddeler kullanılan
anjiyografik girişimler sırasında bildirilmiştir. Bu nedenle, tromboembolik durumları
minimize etmek amacıyla, özellikle de anjiyografik girişimler sırasında özenli intravasküler
uygulama gereklidir. Aralarında girişimin süresi, kateter ve şırınga materyali,
altta yatan hastalık durumu ve beraberinde alınan ilaçlar da bulunan sayısız etken,
tromboembolik durumların gelişmesinde rol oynayabilir. Bu nedenlerden ötürü, klavuz
tel (guidevvire) ve kateter manipülasyonuna, monifold sistemlerin ve/veya üç yönlü
kapatma musluklarının kullanımına, heparinize salin solüsyonlar ile kateterin sık
sık çalkalanmasına ve girişim süresinin minimize edilmesine gösterilmesi gereken
özeni de içeren titiz anjiografik teknikler önerilmektedir.

İyot içeren radyopak maddelerin uygulanması ile bağlantılı olan
ciddi ya da öldürücü reaksiyonlar bildirilmiştir. Herhangi bir kontrast madde reaksiyonunu
tedavi etmek için tümüyle hazırlıklı olmak büyük önem arz etmektedir. Özellikle
de yüksek dozlar uygulanırken, renal fonksiyonu ciddi şekilde bozulmuş olan, kombine
renal ve hepatik hastalığı, kombine renal ve kardiyak hastalığı, ciddi tirotoksikozu,
miyelomatozu ya da anürisi olan hastalara dikkat edilmelidir.

İntravasküler olarak uygulanan iyot içeren radyopak maddeler,
hastalıkla başlayan renal yetmezliğe ve/veya yetmezliğe yatkın olan mültipl miyelomu
ya da paraprotein kaynaklı başka rahatsızlıkları olan hastalarda, potansiyel olarak
tehlikelidir. Kontrast maddenin ya da dehidrasyonun, tek başına miyelomlu hastalarda
renal yetmezliğe neden olduğu (ya da renal yetmezliği kötüleştirdiği) kanıtlanmamış
olmasına rağmen, kombinasyonun buna neden olabileceği öne sürülmüştür. Normal hidrasyonun
sürekliliğinin sağlanması ve yakın gözlem gibi özel önlemler gereklidir. Bu hastaların
enjeksiyon öncesinde hazırlanmasında kısmi dehidrasyon, bu hastayı miyelom proteininin
çökelmesine yatkın kılabileceğinden, önerilmemektedir.

Hipertiroidizmi ya da otonom fonksiyon gören tiroit nodülü olan
hastalarda iyotlu radyopak maddelerin intravasküler kullanımını takip eden tiroit
krizi kayıtları, bu fazladan riskin, herhangi bir kontrast maddenin kullanılmasından
önce böyle hastalarda değerlendirilmesi gerektiğini düşündürmektedir.

Bilinen ya da şüphelenilen feokromasitoması olan hastalara radyopak
materyallerin uygulanması, azami dikkatle yapılmalıdır. Doktorun görüşüne göre,
söz konusu girişimin olası yararı, riskten daha ağır basıyorsa, prosedürler uygulanabilir;
ancak, enjekte edilen radyopak maddenin miktarı, minimumda tutulmalıdır. Girişim
sırasında kan basıncı ölçülmeli ve bir hipertansif krizin tedavisi için önlemler
alınmalıdır. Bu hastalar, kontrastı artırılmış girişimler sırasında çok yakından
izlenmelidir.

Kontrast maddeler, intravasküler uygulandığında orak hücre hastalığı
için homozigot olan kişilerde orak şeklinde eritrosit oluşumuna neden olabilir.

Dehidrasyon, renal yetmezlik, konjestif kalp yetmezliği: Hazırlık
amaçlı dehidrasyon tehlikelidir, ileri derecede vasküler hastalığı, konjestif kalp
hastalığı ve diyabeti olan hastalar ile renal fonksiyonu değiştiren ilaçları kullanmakta
olan hastalar ve yaşla ilgili renal bozukluğu olan yaşlılarda akut renal yetmezliğe
neden olabilirler. Hastalara, iyotlu kontrast maddelerin intravasküler uygulaması
öncesinde ve sonrasında yeterli ölçüde su alınması gerektiği söylenmelidir. Renal
bozuklukta doz ayarlaması araştırılmamıştır.

İyotlu kontrast maddeler, kan-beyin bariyerine olumsuz etkide
bulunabilir. Kan-beyin bariyerinin bozulduğu bilinen ya da bundan şüphelenilen hastalarda
ya da kan-beyin bariyeri normal olan ve ilişkili renal bozukluğu olan hastalarda,
iyotiu kontrast maddenin kullanımı düşünülürken dikkat edilmelidir (Bkz. Farmakolojik
Özellikleri).

Diüretik tedavi gören konjestif kalp yetmezliği olan hastalarda
relatif intravasküler hacim deplesyonu gelişebilir, bu da kontrast maddenin ozmotik
yüküne renal yanıtı etkileyebilir. Böyle hastalar, gecikmeli hemodinamik renal fonksiyon
bozulmalarının belirlenmesi amacıyla, girişimi takiben birkaç saat boyunca gözlenmelidir.

İmmünolojik Reaksiyonlar: Şiddetli, hayati tehlike yaratan, öldürücü,
anafilaktik ya da kardiyovasküler reaksiyonlar da dahil olmak üzere bir reaksiyon
oluşma olasılığı her zaman gözönünde bulundurulmalıdır. Bir kontrast maddeye karşı
daha önceden reaksiyon göstermiş, iyoda karşı bilinen bir duyarlılığı ve bilinen
diğer allerjileri olan (bronşiyal astma, saman nezlesi ve gıda allerjileri gibi),
ve spesifik ya da nonspesifik mediyatör salınmasına yatkınlık yaratan altta yatan
immün bozuklukları, otoimmünite ya da bağışıklık yetmezliği olan hastalarda risk
daha fazladır.

Ciddi reaksiyonların tahmin edilmesinde deri testine güvenilemez
ve ayrıca testin kendisi de hasta için tehlikeli olabilir. Allerji ya da hipersensitivite,
immün, otoimmün ve bağışıklık yetmezliği üzerinde özellikle durularak herhangi bir
kontrast maddenin verilmesinden önce, eksiksiz bir anamnez alınması, potansiyel
advers reaksiyonların tahmin edilmesinde test uygulanmasından daha doğru olabilir.

Olası allerjik reaksiyonları önlemek ya da minimize etmek üzere
antihistaminler ya da kortikosteroidler ile premedikasyon, ciddi, hayati tehlike
yaratabilecek reaksiyonları önlemez, ancak, hem bunların meydana gelme olasılığını
hem de şiddetini azaltabilir. Söz konusu şekilde geçmişleri ya da rahatsızlıkları
olan hastalarda iyotlu kontrast maddelerinin kullanılması düşünülürken azami dikkat
gösterilmelidir.

Anestezi: Belli hastalarda bazı prosedürlerin uygulanmasında
genel anestezi gerekli olabilir; ancak, bu hastalarda advers reaksiyonların daha
sık görüldüğü bildirilmiştir. Bunun nedeninin, hastanın beklenmedik semptomları
tanıyamaması ya da sirkülasyon süresini uzatabilen ve kontrast maddeye maruziyet
süresini artırabilen anestezinin hipotansif etkisinin mi olduğu açık değildir.

Anjiyografi: Anjiyografik prosedürlerde, sonuçta ortaya
çıkan psödoanevrizmalar ile plakların yerinden çıkması ya da damar çeperinin hasar
görmesi ya da delinmesi, delik bölgesinde kanama, koroner arterin diseksiyonu, vs.
ihtimali, kateter manipülasyonlar, kontrast madde enjeksiyonu sırasında gözönünde
bulundurulmalıdır. Anjiyografi, lokal ya da distal organ hasarı, iskemi, tromboz
ve organ yetmezliği (örneğin, brakiyel pleksus felci, göğüs ağrısı, miyokardiyal
infarktüs, sinüs durması, hepato-renal fonksiyon anormallikleri, vs.) ile bağlantılı
olabilir. Uygun kateter yerleşmesini sağlamak için test enjeksiyonları önerilmektedir.
Trombozda artma ve kompleman sistemin aktivasyonu da bildirilmiştir.

Trombozu ve emboliyi başlatma riski nedeniyle, homosistinürisi
olan hastalarda anjiyografiden mümkün olduğunda kaçınılmalıdır (Bkz. Farmakolojik
Özellikleri).

Selektif koroner arteriyografi sadece belli hastalarda ve beklenen
yararın girişim riskinden ağır bastığı hastalarda uygulanmalıdır. Aynı zamanda,
kronik pulmoner amfizemi olan hastalarda anjiyokardiyografinin doğasından ileri
gelen risk, bu girişimi uygulama gereği karşısında değerlendirilmelidir.

Venografi: Venografik prosedürlerde ioksilanın güvenliği
araştırılmamıştır.

Bir kontrast maddenin enjeksiyonu sırasında, ekstravazasyonu
önlemek için azami dikkat gösterilmelidir. Bu husus, ciddi arteryel ya da venöz
hastalıkları olan hastalarda özellikle önemlidir.

Pediyatrik Kullanım: Çocuklarda güvenlik ve etkinliği
araştırılmamıştır. Bu nedenle, pediyatrik dozlar ve uygulamalar konusunda herhangi
bir bilgi bulunmamaktadır.

Gebelik Ve Emzirme Döneminde Kullanımı

Hamile kadınlarda yeterli ve iyi kontrollü araştırmalar yapılmamıştır.
Hayvan üreme araştırmaları, insan yanıtının tahmin edilmesinde her zaman belirleyici
olmadığından, bu ilaç hamilelik esnasında ancak net bir şekilde gerekli olduğu zaman
kullanılmalıdır. (Teratojenik Etkiler: Gebelik B Kategorisi)

İoksilanın insan sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Ancak,
enjekte edilebilen pek çok kontrast madde, insan sütüyle değişmemiş halde atılmaktadır.
Süt emen bebeklerde ciddi advers reaksiyonların meydana geldiği belirlenmediği halde,
intravasküler kontrast maddeler emziren kadınlara uygulanırken, potansiyel advers
reaksiyonlar nedeniyle dikkat edilmeli ve emzirmenin geçici olarak kesilmesi önerilmelidir.

YAN ETKİLER / ADVERS ETKİLER

Kontrast maddelerin genel advers reaksiyonları: Aşağıdaki advers
reaksiyonların, parenteral olarak uygulanan herhangi bir iyotlu kontrast maddeye
karşı gelişmesi olasıdır: Çoğu kardiyovasküler kökenli olan hayati tehlike yaratan
ciddi reaksiyonlar ve ölüm görülmüştür. Ölümlerin çoğu enjeksiyon sırasında ya da
enjeksiyondan 5 ila 10 dakika sonra olur; temel özellik, şiddetlendiren ana faktör
olarak kardiyovasküler hastalık ile kalp durmasıdır. Literatürde ayrı hipotansif
kollaps ve şok kayıtları bulunmaktadır. Klinik literatürde, diğer iyotlu kontrast
maddelerin uygulanmasından kaynaklanan bildirilen ölüm oranı, 1 milyonda 6,6'dan
(yüzde 0,00066) 10.000 hastada l'e (yüzde 0,01) kadar değişmektedir. Allerji geçmişi
olan hastalarda kontrast maddelere karşı advers reaksiyonların oluşma sıklığı, genel
popülasyonunkinin iki katıdır. Bir kontrast maddeye karşı önceden reaksiyon göstermiş
olan hastalar, diğer hastalara göre üç kat daha kolay etkilenmektedir. Ancak, kontrast
maddelere karşı duyarlılığın, tekrarlanan uygulamalarla arttığı gözlenmemiştir.
Enjekte edilebilen kontrast maddelere karşı gelişen advers reaksiyonlar iki kategoriye
ayrılır: kemotoksik reaksiyonlar ve idiosenkratik reaksiyonlar. Kemotoksik reaksiyonlar
kontrast maddenin fizikokimyasal özelliklerinden, dozdan ve enjeksiyonun hızından
köken alır. Kontrast madde ile perfüze olan organlar ya da damarlardaki tüm hemodinamik
Bozukluk ve zedelenmeler Bu kategoride yer alır. İdiosenkratik reaksiyonlara diğer
tüm reaksiyonlar dahildir. Bunlar, 20 ila 40 yaş arasındaki hastalarda daha sık
meydana gelir. İdiosenkratik reaksiyonlar enjekte edilen doza, enjeksiyonun hızına,
enjeksiyon şekline ve radyografik prosedüre Bağlı olaBilir ya da olmayaBilir. İdiosinkratik
reaksiyonlar küçük, orta ve ciddi olarak Bölümlere ayrılır. Küçük reaksiyonlar kendi
içinde sınırlı olup kısa sürelidir; ciddi reaksiyonlar ise hayati tehlike oluşturur,
tedavisi acil ve zorunludur.

Diğer iyotlu kontrast maddelerde de olduğu giBi, OXILAN® Enjeksiyon
sık sık vücut ısısı artışına ve/veya ağrıya neden olmaktadır. Oranlar, ioheksol
karşılaştırma maddesininkilere Benzerdir.

OXILAN® Enjeksiyon verilen hastaların >%0,5'inde şu advers
reaksiyonlar gözlenmiştir

VÜCUT: Başağrısı, ateş, enjeksiyon Bölgesinde hematom,
üşüme;

KARDİYOVASKÜLER: anjina pektoris, hipertansiyon, Bradikardi,
hipotansiyon;

SİNDİRİM: Bulantı, diyare, Bulantı ile kusma, kusma;

SİNİR SİSTEMİ: Baş dönmesi;

DERİ: ürtiker, isilik

OXILAN® Enjeksiyon verilen hastaların <%0,5'inde şu advers
reaksiyonlar gözlenmiştir

VÜCUT: allerjik reaksiyon, halsizlik, göğüs ve sırt ağrısı,
Boyun ödemi, yüz ödemi, ağrı, periferal ödem;

KARDİYOVASKÜLER: atrial fibrilasyon, senkop, taşikardi,
vazodilasyon, ventriküler ekstrasistoller;

SİNDİRİM: anoreksi, peklik, dispepsi, yutma güçlüğü, GI
kanama, Barsak tıkanması, karaciğer yetmezliği;

SİNİR SİSTEMİ: hipotoni, nistagmus, parestezi, uyuklama,
vertigo;

SOLUNUM: nefes darlığı, farenjit, rinit; kaşıntı, terleme;

ÖZEL DUYULAR: amBliyopi, konjunktivit, tat almada değişme,
görüşte anormallik;

ÜROGENİTAL: anüri, disüri, hematüri, üriner yol enfeksiyonu,
idrara çıkmada Bozukluk, Böbrek yetmezliği.

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

İLAÇ ETKİLEŞMELERİ VE DİĞER ETKİLEŞMELER

Bir oral kolesistografik maddeden sonra intravasküler kontrast
maddenin verildiği karaciğer disfonksiyonu olan Birkaç hastada renal toksisite Bildirilmiştir.
Herhangi Bir intravasküler kontrast maddenin uygulanması Bu nedenle, yakınlarda
Bir kolesistografik kontrast maddenin verilmiş olduğu, Bilinen ya da şüphelenilen
hepatik ya da safra ile ilgili Bir rahatsızlığı olan herhangi Bir hastada ertelenmelidir.

İyot dayalı proteine Bağlı iyot ve radyoaktif iyot uptake incelemelerinin
sonuçları, iyotlu kontrast maddelerin uygulanmasını takip eden en az 16 gün süresince
tiroid fonksiyonunu doğru şekilde yansıtmaz. Ancak, iyot ölçümüne dayanmayan tiroit
fonksiyon testleri, örneğin T3 reçine uptake ve total ya da serBest tiroksin (T4)
incelemeleri etkilenmemektedir.

Geçimsizlik

Diğer ilaçlar, OXILAN® (Ioksilan Enjeksiyon) ile karıştırılmamalıdır.

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU

Genel: Kullanılacak hacim ve OXILAN® konsantrasyonunun
komBinasyonu, yaş, vücut ağırlığı, damar çapı ve damar içinde kan akış hızı giBi
faktörler dikkate alınarak, her Bireye göre dikkatle ayarlanmalıdır. Yaş, cinsiyet,
ağırlık ve renal fonksiyon için spesifik doz ayarlamaları OXILAN® için araştırılmamıştır.
Tüm iyotlu kontrast maddelerde olduğu giBi, düşük OXILAN® Enjeksiyon dozları daha
az risk arz edebilir. Önerilen dozların altında olan OXILAN® Enjeksiyon'un etkinliği
araştırılmamıştır. Beklenen patoloji, gerekli opaklaşmanın derecesi ve kapsamı,
incelenecek yapı(lar) ya da Bölge, hastayı etkileyen hastalık süreçleri ve

kullanılacak teknik gibi diğer etkenler de gözönüne alınmalıdır.Önerilen
maksimum total iyot dozu 86 gramdır. Uygulama sırasında bir reaksiyon meydana gelirse,
enjeksiyon derhal durdurulmalıdır.

İntravasküler OXILAN ® Enjeksiyon uygulamasından önce ve sonra,
hastalara yeterli ölçüde su verilmelidir (Bkz. Uyarılar/Önlemler).

İntratekal olarak kullanılmamalıdır.

İNTRA-ARTERİYEL PROSEDÜRLER

İNTRAVENÖZ PROSEDÜRLER

Kullanma Talimatı

Tüm kontrast maddelerde olduğu gibi, kimyasal geçimsizlik potansiyeli
nedeniyle, OXILAN® Enjeksiyon, başka ilaçlar, solüsyonlar ya da total beslenme katkı
maddelerini içeren intravenöz materyaller ile karıştırılmamalı ya da bunlar içinde
enjekte edilmemelidir.

Kontrast maddeleri içeren tüm vasküler enjeksiyonlarda steril
teknik kullanılmalıdır.

İntravasküler olarak uygulanan iyotlu kontrast maddelerin, enjekte
edilirken vücut sıcaklığında ya da buna yakın olması uygundur.

Tek kullanımlık olmayan malzeme kullanılmakta ise, temizleme
maddelerinin kalıntılarıyla rezidüel bulaşmayı önlemek için azami dikkat gösterilmelidir.

Kontrast maddelerin şişelerinden çekilmesi, sadece steril şırıngalar
ve aktarma cihazları kullanılarak aseptik koşullar altında gerçekleştirilmelidir.
Diğer uygulama sistemleri içine aktarılmış olan kontrast maddeler hemen kullanılmalıdır.

Parenteral ilaç ürünleri, solüsyon ve şişeler her uygulama öncesinde
partiküler madde ve renk bozulması yönünden görsel olarak incelenmelidir. İoksilan
solüsyonları ancak berrak, renksizden uçuk sarıya kadar değişen normal renk sınırları
içinde ise kullanılmalıdır.

OXILAN® formülasyonları, tek dozluk şişeler içinde sunulmaktadır.
Kullanılmayan kalan kısmı atınız.

DOZ AŞIMI

Doz aşımının advers etkileri hayati tehlike ortaya çıkarır niteliktedir
ve esas olarak pulmoner ve kardiyovasküler sistemleri etkiler. Doz aşımının tedavisi,
tüm hayati fonksiyonları desteklemeye ve semptomların giderilmesine yöneliktir.

SAKLAMA KOŞULU

15°C ila 30°C arasındaki oda sıcaklığında saklayınız ve ışıktan
koruyunuz. Dondurmayınız.

Çocukların ulaşamayacakları yerlerde ve ambalajında saklayınız.
Yırtık ve delik ambalajlı ilaçları almayınız.

TİCARİTAKDİM ŞEKLİ VE AMBALAJ MUHTEVASI

OXILAN® Enjeksiyon 300 mgl/ml, 1 şişe (50 ml, 100 ml, 150 ml,
200 ml)

DİĞER FARMASOTIK DOZAJ ŞEKLİ

OXILAN® Enjeksiyon 350 mgl/ml, 1 şişe (50 ml, 100 ml, 150 ml,
200 ml)

RUHSAT SAHİBİNİN İSİM VE ADRESİ

Guerbet Tibbi ve Kimyevi Maddeler Tic.A.Ş., Emirhan Cad. Barbaros
Plaza, No.l45/C, 34349 Dikilitaş İstanbul, Türkiye

RUHSAT TARİHİ VE NUMARASI

08/10/2003 - 114/81

ÜRETİM YERİ İSİM VE ADRESİ

Guerbet LLC/USA adına

Baxter Pharmaceutical Solutions 927 South Curry Pike PO Box 3068
Bloomington, Indiana, 47402, USA

Reçete ile satılır.