PİPRAKS 2 g IM/IV FLAKON

PİPRAKS® 2 g IM/IV FLAKON

Steril, Apirojen

FORMÜLÜ

Her flakonda, 2 g piperasiline eşdeğer miktarda piperasilin sodyum
bulunur. Her çözücü ampul, 10 ml enjeksiyonluk su içerir.

FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ

Piperasilin, geniş spektrumlu, bakterisit, yarı sentetik bir
penisilindir. Hem Gram pozitif hem de Gram negatif aerop ve anaerop mikroorganizmanın
çoğu etki alanı içinde bulunur. Tedavi sırasında hastaların kan serumunda MlC'lerin
birkaç katı yüksek antibiyotik düzeyleri elde edilebilmektedir. Genellikle piperasilinin
minimum bakterisit konsantrasyonları, MlC'lere eşittir. Seyrek durumlarda minimum
bakterisit konsantrasyonlar MlC'lerin 2-4 katı olabilir.

Piperasilin, mikroorganizmaların septum ve hücre duvarı sentezini
innibe ederek bakterisit bir etkinlik sağlar.

Piperasiline özellikle duyarlı mikroorganizmalar

Piperasilin, in vitro denemelerde, klinik yönden önemli aşağıdaki
mikroorganizmaların pek çok suşuna etkili bulunmuştur:

Gram negatif mikroorganizmalar

Acinetobacter türleri, Citrobacter türleri, Enterobacter türleri
(E aerogenes ve E cloacae dahil), Escherichia coli, Haemophilus influenzae (beta-laktamaz
negatif), Klebsiella türleri (K pneumoniae dahil), Moraxella türleri, Morganella
(Proteus) morgani, Neisseria gonorhoeae, Neisseria meningitidis, Proteus miribalis,
Proteus vulgaris, Providencia türleri (P rettgeri dahil), Pseudomonas aeruginosa,
Pseudomonas türleri (P cepacia, P fluorescens ve P maltophilia dahil), Salmonella
türleri, Serratia türleri (S liguefaciens ve S marcescens dahil), Shigella türleri,
Yersinia türleri.

Anaerop miroorganizmalar

Bacteriodes türleri (6 fragilis grubu dahil), Clostridium türleri
(C difficile dahil), Eubacterium türleri, Fusobacterium türleri, Peptococcus türleri,
Peptostreptococcus türleri, Veillonella türleri.

Gram pozitif mikroorganizmalar

Enterokoklar (Streptococcus faecalis), stafilokok türleri (beta-laktamaz
negatif olanlar), Streptococcus agalactiae (Grub B), Streptococcus (Diplococcus)
pneumoniae, Steptococcus pyogenes, diğer streptokok türleri (alfa ve beta-hemolitik
streptokoklar dahil).

Piperasilin in vitro olarak, stafilokokların ve bazı Gram negatif
bakterilerin ürettiği beta-laktamaz enzimleriyle inaktive edilir. Buna karşın, beta-laktamaz
üreten gonokoklara etkilidir.

Ampisilin, karbenisilin, sefalotin ya da aminoglikozitlere dirençli
birçok Gram negatif mikroorganizma suşu ((Pseudomonas türleri dahil) piperasiline
duyarlıdır.

Piperasilinin antibakteriyel spektrum genişliği, en yeni sefalosporinlerinkine
eşit olmakla birlikte, piperasilin, ayrıca sefalosponlerin pek az ya da hiç etki
göstermediği Pseudomonas türlerini, enterokokları ve Enterobacter türlerini etki
kapsamı içine almaktadır. Piperasilin ayrıca, sefoksitin dışındaki sefalosporinlere
genellikle duyarlı olmayan Bacteriodes türleri gibi obligat anaerop mikroorganizmalara
etkindir.

İnsanlarda intramüsküler enjeksiyondan 30 dakika sonra ve intravenöz
enjeksiyondan ya da infüzyondan hemen sonra kanda en yüksek antibiyotik düzeyleri
elde edilir. Sağlıklı yetişkinlerde, piperasilinin kandaki yarılanma süresi 2 g'lık
dozdan sonra 54 dakika, 6 g'lık dozdan sonra 68 dakikadır. Bu süre, hafif-orta derecede
böbrek bozukluğunda 2 kat, ağır böbrek bozukluğunda 5-6 kat uzar.

Diğer penisilinler gibi, piperasilin de öncelikle (%60-80) glomerül
filtrasyonu ve tübüler sekresyon yoluyla dışarı atılır. Geri kalanı safra ile atılır.
Piperasilin idrarla, değişime uğramadan hızla elimine olur. 2 g'lık intramüsküler
dozun uygulanımından sonra, idrarda 10.000 mcg/ml'yi aşan konsantrasyonlara ulaşır
(0-2 saatlik toplama süresi).

6-12 saatlik sürelerde, idrardaki ilaç miktarı lml'de 517 mcg
gibi yüksek düzeylerde kalmaya devam eder.

Piperasilinin insan serum proteinlerine bağlanma oranı düşüktür
(%16). İnsanlarda, kemik, kalp, bronş salgıları ve safra dahil pek çok doku ve vücut
sıvısında yaygın olarak dağılır. 4 g'lık intravenöz bir enjeksiyondan 80 dakika
sonra, safrada 3.247 mcg/ml'ye ulaşan antibiyotik düzeyleri elde edilmektedir. Menenit
vakalarında ilaç serebrospinal sıvıya nüfuz eder.

ENDİKASYONLARI

Pipraks, duyarlı Gram negatif ve Gram pozitif aerop ve anaerop
bakterilerden ileri gelen sistemik ve lokal enfeksiyonların tedavisi için kullanılır.
Pipraks, geniş etkinlik spektrumu dolayısıyla, ayrıca, hem mikst enfeksiyonların
tedavisinde, hem de hastalığın etkeni olarak piperasiline duyarlı patojenlerden
kuşkulanılan ciddi enfeksiyonların ampirik tedavisi ve peri-operatif profilakside
uygun bir antibiyotiktir.

Pipraks, bir ya da birkaç duyarlı patojenden ileri gelen, aşağıdaki
enfeksiyon tiplerinin tedavisinde kullanılabilir :

AĞIR SİSTEMİK ENFEKSİYONLAR: Bakteriyel septisemi ve endokardit
dahil.

GENİTO-ÜRİNER ENFEKSİYONLAR (komplikasyonlu ve komplikasyonsuz):
Üretrit, sistit ve piyelonefrit. Pipraks'ın etkinliği I.M. ya da I.V. uygulamadan
sonra idrarda elde edilen yüksek düzeyler dolayısıyla artar. Pipraks ayrıca Neisseria
gonorhoeae'n'm etken olduğu akut, komplikasyonsuz genital ve üretral enfeksiyonlarda
da etkindir.

SOLUNUM YOLU ENFEKSİYONLARI (akut ve kronik): Bronşit,
pnömoni, anaerobik pnömoni, ampiyem ve akciğer apsesi. Kronik solunum yolu enfeksiyonlu
ya da kistik fibrozlu hastalarda, klinik düzelme sağlanabilir, fakat bakteriyel
eradikasyon her zaman beklenemez.

KULAK, BURUN BOĞAZ VE AĞIZ BOŞLUĞU ENFEKSİYONLARI

KARIN İÇİ ENFEKSİYONLARI: Safra yolu enfeksiyonları (piperasilinin
kısmen safra yoluyla atılması sonucunda safrada yüksek düzeyler elde edilir), peritonit
ve karın içi apseler (çoğu kez endojen mikrofloranın içerdiği bakterilerden ileri
gelir).

JİNEKOLOJİK VE OBSTETRİK ENFEKSİYONLAR: Endometrit, pelvis
apseleri ve iltihapları, salpenjit ve doğum sonrası enfeksiyonları.

DERİ VE YUMUŞAK DOKU ENFEKSİYONLARI: Yanık cerrahi müdahale
ve travmaları izleyen enfeksiyonlar dahil.

KEMİK VE EKLEM ENFEKSİYONLARI

CİDDİ ENFEKSİYONLAR: Pipraks'a karşı duyarlı patojenlerin etken
olduğu kuşkusu uyandıran, ampirik antibiyotik tedavisi gerektiren enfeksiyonlar
(etken mikroorganizmaların türünün saptanmasından ya da duyarlılıklarının belirlenmesinden
önce).

Piperasilin yalnızca idrar değil, aynı zamanda safra gibi böbrek-dışı
yollardan da atıldığı için, düşük dozlarda şiddetli böbrek fonksiyonu bozukluğu
olan hastalarda başka ilaçlara karşı nefrotoksik reaksiyon göstermiş hastalarda
ve safra yolu enfeksiyonu gösteren hastalarda kullanılabilir.

BAŞKA ANTİBİYOTİKLERLE KOMBİNE TEDAVİ

AMİNOGLİKOZİTLER: In vitro sinerjizm ve klinik sonuçlara dayanılarak,
Klebsiella, indol-pozitif Proteus, Pseudomonas ve Serratia gibi mikroorganizmaların
etken olduğu, ölüm tehlikesi taşıyan enfeksiyonların tedavisinde piperasilin ve
aminoglikozit antibiyotikleriyle (örneğin amikasin, gentamisin, tobramisin, netilmisin)
kombine tedavi uygulanabilir. Bu tür kombine tedavi ayrıca, immünosüpresif tedavi
ve antineoplazik maddelerin yarattığı durumlar dahil olmak üzere, terapötik dozda
verilmelidir. Pipraks hiçbir zaman bir aminoglikozit solüsyonu ile karıştırılarak
verilmemelidir. Böyle davranılması halinde aminoglikozit inaktive olur.

BETA-LAKTAMAZA DİRENÇLİ PENİSİLİNLER: Pipraks, beta-laktamaz
üreten Staphylococus aureus ve piperasiline duyarlı mikroorganizmaların etken olduğu
mikst enfeksiyonlarda bu tip penisilinlerle (örneğin flukloksasilin, oksasilin)
birlikte kullanılabilir.

SEFALOSPORİNLER: Pipraks ve seçilen sefalosporinin tamamlayıcı
ya da sinerjik antibakteriyel etkinliğinin in vitro testler yoluyla saptanması koşuluyla,
böyle bir kombinasyon uygulanabilir. In vitro verilere dayanarak, Pseudomonas'dan
ileri geldiği kuşkusu uyandıran ya da doğrulanmış enfeksiyonlarda piperasilinle
birlikte sefoksitin verilmemelidir.

NOT: Pipraks başka bir antibiyotik ile aynı zamanda uygulandığında,
iki antibiyotikten hiçbiri aynı

solüsyonda karıştırılmamalı ve ayrı ayrı uygulanmalıdır.

KONTRENDİKASYONLAR

Anamnezde penisilin ya da sefalosporinerden herhangi birine karşı
aşırı duyarlık reaksiyonlan beliren hastalarda Pipraks kontrendikedir. Diğer penisinler
gibi, Pipraks'da enfeksiyöz mononükleozlu hastalarda kontrendikedir.

UYARILAR / ÖNLEMLER

Pipraks gibi bir penisilinle tedaviye başlanmadan önce, hastanın
daha önceden penisilinlere, sefalosporinlere ve başka alerjenlere karşı aşırı duyarlık
reaksiyonları gösterip göstermediği araştırılmalıdır.

Hastalarda penisilinler ve sefalosporinler arasında çarpraz-alerjenlik
bildirilmiştir. Alerjik bir reaksiyon gelişirse, Pipraks tedavisi durdurulmalıdır.
Geleneksel antialerjikler hazır bulundurulmalıdır.

Penisilinlere karşı ciddi ve bazen fatal anafilaktik aşırı duyarlılık
reaksiyonları görülmüştür. Bunların önceden bir çok alerjene karşı duyarlık göstermiş
hastalarda gelişme olasılığı daha çoktur.

Ciddi anafilaktoid reaksiyonlar adrenalin, oksijen, intravenöz
kortikosteroidlerle acil tedavi gerektirir. Entübasyon dahil olmak üzere, solunum
yolu önlemleri uygun bir biçimde uygulunmalıdır.

Pipraks, penisilin grubu antibiyotiklerdeki karakteristik düşük
toksisite özelliğini taşımakla birlikte, uzun süren tedavide organ sistem fonksiyon
bozukluğunun (hematopoetik, hepatik ve renal dahil) periyodik olarak kontrol edilmesi
tavsiye edilir.

Pipraks, bir gramda 1.85 mEq (42.6 mg) Na+ içeren bir monosodyum
bileşiğidir. Uzun süreli tedavide, özellikle sitotoksik tedavi ya da diüretik uygulanan
hastalarda, periyodik olarak elektrolit düzeyleri belirlenmelidir.

Diğer penisilinlerde olduğu gibi, özellikle yüksek dozlarda Pipraks
tedavisi gören hastalarda, aşağıdaki belirtiler gelişebilir:

Bazen, pıhtılaşma, protrombin zamanı ve trombosit kümelenmesi
gibi pıhtılaşma testi bozuklukları ile birlikte görülen kanama belirtileri, bunların
böbrek yetmezliği olan hastalarda gelişmesi olasılığı daha çoktur.

Hastalarda kanama belirtileri görülürse, piperasilinle tedavi
durdurulmalı ve uygun bir tedavi başlatılmalıdır.

İntravenöz yoldan tavsiye edilenden yüksek dozlar kullanıld ığında,
nöromüsküler eksitabilite ve konvülsiyonlar oluşabilir.

Böbrek bozukluğu ya da karaciğer yetmezliği olan hastalar için,
piperasilin serum düzeyleri ölçülerek dozaj ayarlanabilir.

Gonore tedavisi için kısa sürelerde kullanılan antibakteriyel
ilaçlar, kuluçka döneminde frengi belirtilerini maskeleyebilir ya da geciktirebilir.
Dolayısıyla, gonoreli hastalarda tedaviden önce ayrıca frengi testi yapılmalı ve
en az 4 ay süreyle, ayda bir, serolojik testler uygulanmalıdır.

Özellikle uzun süreli tedavi sırasında, dirençli mikroorganizma
ve süperenfeksiyon gelişmesi olasılığı göz önünde tutulmalıdır; bu durumda da uygun
önlemler alınmalıdır.

GEBELİK VE EMZİRME DÖNEMİNDE KULLANIM

Gebe ya da emziren kadınlarda tedavinin güvenliği saptanmamıştır.

Pipraks emziren annelere uygulandığında çok dikkat gösterilmelidir;
ilaç düşük konsatrasyonlarda anne sütüyle itrah edilir.

YAN ETKİLER / ADVERS ETKİLER

Diğer penisilinlerde görülen düşük toksiste ve iyi tolerans Pipraks
için geçerlidir. Şimdiye kadar bildirilen yan tesirlerin tip ve sıklıkları aşağıdadır.

LOKAL: Hastaların %3.8'inde tromboflebit bildirilmiştir.
Venaya yeterince seyreltirilmemiş solüsyon enjekte edildiği zaman bu durumun gelişme
olasılığı daha çoktur.

MİDE-BARSAK: Hastaların %2.9'unda yumuşak feçes ve diyare
bildirilmiştir.

HEPATİK: Hastalarda aşağıda belirtilen oranlarda, karaciğer
enzimlerinde geçici artışlar kaydedilmiştir: Alkalen fosfataz (%2.7), LDH (%2.2),
SGOT (%3.0). Hastaların %2.9'unda geçici hiperbilirübinemi

gözlenmiştir. Bu hastaların hemen hepsinde tedavi öncesi değerler
anormaldir.

RENAL: Kreatinin ve BUN'da yükselme.

HEMATOLOJİK VE LENFATİK: Diğer beta-laktam antibiyotiklerinde
olduğu gibi geçici lökopeni, nötropeni, trombositopeni ya da eozinofili bildirilmiştir.
Geçici lökopeninin (nötropeni) yüksek dozlarda uzun süreli tedavi sırasında yahut
bu reaksiyona yol açtığı bilinen ilaçlara bağlı olarak gelişme olasılığı daha çoktur.
Hemorajik tezahürler yalnızca seyrek vakalarda gözlenmiştir.

BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.

İLAÇ ETKİLEŞİMLERİ

Piperasilin, aminoglikozit grubu antibiyotiklerle sinerjik etki
gösterir. Hayatı tehdit eden enfeksiyonlarda ya da immün sistemi baskılanmış olan
hastalarda, bu ilaçlar tam terapötik dozlarında birlikte uygulanabilirler. Bununla
birlikte, piperasilin ve aminoglikozitler aynı solüsyonda karıştırılarak uygulanmamalı,
ayrı ayrı uygulanmalıdır.

Piperasilin, beta-laktamaz üreten Staphylococcus aureus'un yol
açtığı kanıtlanan ya da kuşkulanılan enfeksiyonlarda beta-laktamazlara dirençli
penisilinlerle birlikte kullanılabilir.

Piperasilin, aerob/anaerob karma enfeksiyonlarda metronidazolle
birlikte (ayrı olarak) uygulanabilir.

Sefoksitin, Pseudomonas enfeksiyonlarında antagonist etki olasılığı
nedeniyle piperasilin ile birlikte kullanılmamalıdır. Bununla birlikte, in vitro
testlerle aditif ya da sinerjik etkinin varlığı gösterildikten sonra, piperasilin
diğer beta-laktam antibiyotiklerle birlikte kullanılabilir.

Yüksek dozlarda heparin, oral antikoagülanlar ya da kanın pıhtılaşma
sistemini veya trombosit fonksiyonlarını etkileyebilecek diğer ilaçlarla birlikte
kullanıldığında, pıhtılaşma parametreleri daha sık kontrol edilmelidir.

Piperasilin dahil, üreidopenisilinlerin veküronyumun etkisini
uzattıkları bildirilmiştir. Piperasilin, perioperatif olarak veküronyum veya benzeri
nöromusküler blok yapıcı ilaçlarla birlikte kullanıldığında dikkatli olunmalıdır.

Penisilinler, metotreksatın atılımını azaltabilir. Yüksek dozda
metotreksat tedavisi uygulanan hastalarda serum metotreksat düzeyi izlenmelidir.

KULLANIM ŞEKLİ VE DOZU

Klinik deneyim, ciddi ve kompikasyonlu enfeksiyonlarda Pipraks'ın
intravenöz yoldan verilmesi gerektiğine işaret etmektedir.

Daha az şiddetli ve komplikasyonsuz enfeksiyonlarda. Pipraks
intramüsküler ya da intravenöz yoldan uygulanabilir. Aşağıdaki dozlar tavsiye edilmektedir.

YETİŞKİNLER

İNTRAVENÖZ UYGULAMA

(Enjeksiyon ya da infüzyon)

Az Şiddetli ve Komplikasyonsuz Enfeksiyonlar

(Genito-üriner ve Solunum Yolu enfeksiyonları dahil).

İntravenöz yoldan günde 100-150 mg/kg Pipraks tavsiye edilir.
Normal doz her 6 ya da 8 saatte bir 2 g ya da her 12 saatte bir 4 g dır. Toplam
günlük doz 6-8 g arasında değişir.

Şiddetli ve Komplikasyonlu Enfeksiyonlar

(Septisemi, Genito-üriner ve Solonum Yolu, Karın içi, Deri ve
Yumuşak Doku Enfeksiyonları dahil).

İntravenöz yoldan günde 200-300 mg/kg Pipraks tavsiye edilir.
Normal doz her 6 ya da 8 saatte bir 4 g'dır. Toplam günlük doz 12-16 g arasında
değişir.

Pseudomonas ya da Klebsiella türlerinin neden olduğu hayatı tehdit
eden şiddetli enfeksiyonlarda dozaj günde 16 g dan az olmamalıdır.

Idame Tedavisi

Klinik ve bakteriyolojik düzelme sağlanır sağlanmaz, intravenöz
başlangıç tedavisinin yerini intramüsküler tedavi alabilir. (Ayrıntılar için aşağıdaki
bölüme bakınız.)

İNTRAMÜSKÜLER TEDAVİ

Az Şiddetli ve Komplikasyonsuz Enfeksiyonlar

(Genito-üriner ve Solunum Yolu Enfeksiyonları).

Her 8 ya da 12 saatte bir 2 g intramüsküler verilebilir. Günlük
dozaj 4-6 g arasında değişir.

Akut gonore: İntramüsküler yoldan tek doz halinde 2 g.

NOT: Erişkinlerde intramüsküler yoldan enjeksiyon bölgesine
2 g'dan çok Pipraks zerkedilmemelidir. Enjeksiyon gluteus adalesinin üst dış
kadranına zerk edilir.

BÖBREK YETMEZLİĞİ

Böbrek bozukluğu olan yetişkinlerde, intravenöz ya da intramüsküler
dozaj ayarlaması yapılmalıdır. Aşağıda böbrek bozukluğunun derecesine göre, tavsiye
edilen maksimum günlük piperasilin dozları verilmiştir. Böbrek Bozukluğu Olan Yetişkinlerde
Dozajlar

*Hemodiyaliz 4 saat içinde ilacın %30-50'sini elimine eder; her
diyalizden sonra 1 g'lık ek Pipraks dozu uygulanmalıdır.

TEDAVİ SÜRESİ

Pipraks tedavisinin ortalama süresi 7-10 gün arasındadır; ancak
jinekolojik enfeksiyonlarda bu süre 3-10 gün arasında değişebilir. Tedavi süresi
enfeksiyonun klinik ve bakteriyolojik seyrine göre belirlenmelidir.

Birçok akut enfeksiyonda, hastaların semptomları giderildikten
sonra, tedavi en az 48-72 saat sürdürülmelidir.

A grubu beta-hemolitik streptokok enfeksiyonlarında, ateşli romatizma
ya da giomerülonefrit komplikasyonunu azaltmak için tedavi 10 gün sürdürülmelidir.

ÇOCUKLAR

INTRAVENOZ UYGULAMA

BEBEK VE ÇOCUKLAR (12 yaşına kadar)

Pipraks'ın çocuklarda intravenöz yoldan uygulanması önerilir.
Aşağıdaki dozlar tavsiye edilmektedir. Orta Şiddette ve Komplikasyonsuz Enfeksiyonlar

(Genito-üriner ve Solunum Yolu Enfeksiyonları dahil)

İntravenöz yoldan günde 100-300 mg/kg Pipraks tavsiye edilir.
Önerilen doz 3 ya da 4 eşit doza bölünerek uygulanır.

Ağır ve Kompikasyonlu Enfeksiyonlar

(Septisemi, Genito-üriner ve Solunum Yolu, Karın içi, Deri ve
Yumuşak Doku Enfeksiyonları dahil) İntravenöz yoldan günde 200-300 mg/kg Pipraks
tavsiye edilir. Önerilen doz, 3 ya da 4 eşit doza bölünerek uygulanır.

Septisemi veya santral sinir sistemi enfeksiyonlarmda önerilen
en yüksek doz kullanılmalıdır.

YENİ DOĞMUŞ BEBEKLER (2 haftaya kadar)

Enfeksiyonun şiddetine göre intravenöz yoldan günde 100-300 mg/kg
Pipraks tavsiye edilir. Önerilen doz bölünerek 8-12 saatte bir uygulanır.

SEYRELTME VE UYGULAMA

İntravenöz Enjeksiyon

Enjeksiyon için seyreltmede her Pipraks gramı için en az 5 ml
steril enjeksiyonluk su kullanılır. Daha büyük bir hacim elde etmek istendiğinde,
steril enfeksiyonluk su miktarı arttırılabilir. Bu solüsyon venaya yavaş yavaş (3-5
dakikada) enjekte edilmelidir.

İnfüzyon

Her Pipraks gramı için en az 5 ml steril enjeksiyonluk su kullanılır.
Bu solüsyon (1, 2, 3, 4 ya da 6 g'lık) daha sonra istenen hacim (en az 50 ml) elde
edilinceye kadar seyreltilir. İnfüzyon yaklaşık 20-40 dakikalık bir süre içinde
ya da 30 dakika-2 saat arasında değişen bir süre içinde aralıklı olarak uygulanır.
Seyreltici olarak aşağıda sayılan preparatlar uygundur.

İntravenöz Solüsyonlar

%5 Dekstroz, suda

%0.9 Sodyum klorür solüsyonu

%5 Dekstroz ve %0.9 Sodyum klorür solüsyonu

Laktatlı Ringer solüsyonu

%6 Dekstran, %0.9 Sodyum klorürde

Yukarıda sayılan seyrelticiler kullanıldığında aşağıdaki depolama
süre ve ısıları aşılmadıkça, Pipraks solüsyonu aktivitesinin %5'inden azını yitirir.

Oda sıcaklığında 24 saat, 4°C'ta 48 saat stabilitesini korur.
Bu süreler sonunda kullanılmayan solüsyonlar yok edilmelidir.

İntramüsküler Enjeksiyon

Enjeksiyon için seyreltmede her Pipraks gramı için en az 2 ml
steril enjeksiyonluk suda %0.5-1.0 lidokain (adrenalinsiz) solüsyonu kullanılır
(amid tipi lokal anestetiklere karşı aşırı duyarlık gösteren hastalarda lidokain
kontrendikedir). Enjeksiyon için her gram için en az 2 ml enjeksiyonluk steril su
da seyreltmede kullanılabilir.

NOT: Yetişkinlerde intramüsküler yoldan enjeksiyon yerine
2 g, çocuklarda 0.5 g'dan çok Pipraks zerkedilmemelidir. Enjeksiyon gluteal kas
kitlesinin dış üst kadranına uygulanmalıdır.

DOZ AŞIMI HALİNDE ALINACAK TEDBİRLER

Genel destekleyici tedavi dışında, hiçbir spesifik antidot bilinmemektedir.
Aşırı serum piperasilin düzeyleri diyaliz yoluyla düşürülebilir. Yüksek intravenöz
penisilin dozlarından sonra nöromüsküler eksitabilitede artış ya da konvülziyonların
meydana gelebileceği bilinmektedir. Diazepam ya da barbitüratlar gibi uygun antikonvülsan
ilaçların uygulanması dahil olmak üzere, genel destekleyici önlemler uygulanır.
Günde 24 g ve daha yüksek piperasilin dozları insanda hiçbir olumsuz etki yaratmamıştır.

Aşırı duyarlık reaksiyonlarının tedavisi yukarıda UYARILAR başlığı
altında anlatılmıştır.

SAKLAMA KOŞULLARI

25°C altındaki oda sıcaklığında saklanmalıdır.

Çocukların ulaşamayacakları yerlerde ve ambalajında saklayınız.

TİCARİ TAKDİM ŞEKLİ VE AMBALAJ MUHTEVASI

Pipraks 2 g: 2 g piperasilin aktivitesine eşdeğer miktarda steril
apirojen liyotilize piperasilin sodyum içeren 1 flakon ve 10 ml enjeksiyonluk su
içeren 1 adet çözücü ampul bulunan ambalajlarda.

RUHSAT SAHİBİ VE ÜRETİM YERİ

Eczacıbaşı İlaç Sanayi ve Ticaret A.Ş., Küçükkarıştıran 39780
Lüleburgaz

RUHSAT TARİHİ VE NUMARASI

2.4.1990 - 152/42 Reçete ile satılır.

Onaytarihi: 21.05.2002